Bakma bana öyle biri değilim
Kurduğum bağdaş beni dünyaya bağlayan tek köprüyken
Affet.
Gözlerinden ne yazık ki bahsetmeyeceğim.

Aklıma yıkılmış bir ev inşa etmişler
Ben, o delisi içinde koşan mahallenin çocuğuyum.
Yalan değil,
Kiremitle çizilmiş çizgiye bastığımdan beridir
Kalbimi yanmış bilmişler.

Bakma bana öyle biri değilim
Babamın sakallarında annemin kızlık soyadına rastladığımdan
Ağlamayı soylu bir eylem bilirim.

hiding-1209131_1920_1024x678Feryadıma en neşeli şarkılar sarılsın
Çatılarda kuşlar, ziyafet sofralarına meyletsin
Kitabımı defterimi emanet ettiklerim.
Bu dünyadan göçerken ben,
Bana gözlerinden bahsetmesin.

Bakma bana öyle biri değilim
Korkmadım yeniden doğmaktan
Annemin kızlık soyadını bıraktığı yerden geldim.
Dünya beni üvey büyütmeseydi
Kardeşlerime şöyle seslenecektim:
‘‘Ne olur,
Bana gözlerinden bahsedin!’’


 

Yorumlar

yorum