Güne, kendime söz verip de tutamadıklarıma sıkılarak başladım. Aynada çapaklı gözlerimi yıkarken vazgeçtim kendime söz vermekten. Bilmem kaçıncı nutkumu kendime çekerken..

Uzun uzun yaptığım ve nerede sakladığımı bile unuttuğum listelerin hepsinden kurtulup, onları özgür bıraktım bugün.

Şimdi bir bisikletin üzerinde, yüzüme çarpan rüzgârın verdiği özgürlük hissinden aldığım cesarete dayanarak bağırıyorum hepinize. “Kendinize söz vermekten vazgeçip, yapmaya başlayın” diye..

girl-bicycle-light-mood_1024x640“Seneye” diye başlayan hiçbir plan yapmamayı öğrenin meselâ ilk önce. Seneye kimin orada kalacağını bilemezken hatta belki sen bile orada olamayacakken..

Sırf isteyip de yapamadığını, bir başkası yapıyor diye nefret ettiğin ne çok insan var bir listelesene. Ya da boşver.. O listeye harcayacağın zamanı, onun yapıp da senin yapamadığın şeye başlamaya harca. Gerçekten şu an onu yapmamak için geçerli bir sebebin mi var yoksa sen yine kendinden mi kaçıyorsun sence? Biliyorum sıradan hayatlarımızda en zoru kendin olup özgür kalmak.. Biliyorum çünkü o tutsaklığın içinden geliyorum. Hâlâ her yanımda kaçmak için kırdığım demir parmaklıkların kanattığı yaralar var. O yüzden bağırıyorum avazım çıktığı kadar..şlkkj

Yeni bir din başlatalım bugün. Tek kuralı “bugün kendin için ne yaptın?” sorusuna cevap verebilmek olsun. Günahından çok sevabı, korkusundan çok sevgisi, yasağından çok özgürlüğü olsun içinde..

Ve öyle uzun uzun listelerimiz olmasın. Bugün yastığa başınızı koymadan, küçücük bir şey yapın. Gözleriniz kapanırken içinizi rahatlatacak, yerinden çıkacak gibi atan kalbinizi biraz olsun dizginleyecek.. Sadece bir şey.. Öyle hayatınızı değiştirmeyi beklemeden, kendinize büyük roller biçmeden.. Sizi özgür kılacak bir şey..

Yorumlar

yorum