Kırsal İğnesi

Çürüdük sayın insan.

Yüzümdeki dekorlar da düştü, perdeyi indirin artık.

Camlardan, birer damla silinen sevinçlerim akıyor.

Işığım parmağımda yüzük sayın insan:

-vazgeçiyorum tırmanmaktan dağları artık.

Adımdaki belirsizliği görüyorsun sayın penguen.

Bir iğne alacağı kadar vurmak ister deriye, parçalandım.

Karanlığım ense kökümde kırsal bir leke:

-tükeniyorum tırnaklarımı kemirmekten artık.

Sonsuz bir başlık altında bir ayete yerleştim sayın organ.

İnsanlık, hemen bir alabora ya da Musa, belki İsa olabilir.

Gömleğini patlatmış dünyaya, düğme hediye edemem artık.

Ve şehrin içinde kalas gibi yürümekteyim:

-bitmek üzere olan her şey ağlamaya yerleşiktir.


Yorumlar

yorum