“Yazar Tıkanması!”

İnsanı neredeyse elden ayaktan düşüren sıkıntı olarak bilinen yazar tıkanması, genellikle 20. yy şairleriyle klâsik romanların eksantrik yazarlarının yaşadığı bir sendrom olarak bilinirdi. Fakat sanatkârlar bu konuda yalnız değil. Yazar tıkanması bilim dünyasının da önemli bir sorunu olagelmiş.

Bilim dünyasının önüne geçilemez derecede yoğun raporlama ve analiz işleri sağolsun, bilimsel yöntem çok büyük oranda yazma kabiliyeti de gerektirir. Bunun yol açtığı sıkıntıyı da ilk elden deneyimleyen Amerikalı klinik psikolog Dennis Upper, 1974 yılında kendisinde de baş gösteren korkunç yazar tıkanması sendromu ile bir bilim insanı olarak hesaplaşmış. 

Bunun üzerine o yıl, ayrıcalıklı bilim dergilerinden birisi olan Uygulamalı Davranış Analizi Dergisi (Journal of Applied Behavioural Analysis) tüm zamanların en kısa bilimsel makalesini yayınlayarak bir ilke imza atmış. Başlığı “Yazar Tıkanıklığı Vakasında Başarısız Olmuş Bir Kendini Tedavi Yöntemi” olan makalede, sakın koltuklarınızdan düşmeyin, hiçbir sözcük bulunmuyor!

Kendisini üretme kıtlığı içinde bulduğu bir sıra, Upper bundan faydalanarak “Yazar Tıkanması” üzerine materyali bol (halihazırda kendisi) bir dizi deneye girişmiş. Yazar Tıkanması sendromuyla “yazarak” mücadele etmeyi amaçlamış. Maalesef, deney başarısız olmuş fakat her iyi bilim insanının da bildiği gibi, sonuç çıkmaması da bir sonuçtur ve böylelikle makalesi basılmış.

Önceki makalelerine kıyasla daha rahat okunabilir olması sonucu övgüyle karşılanan bu çalışması üzerine görüş belirten Upper şunları söylüyor: “Bu makalemin taslaklarını çok dikkatli bir biçimde, limonata ve X ışınları eşliğinde çalıştım ve tasarılarımda ya da yazım üslubumda en ufak bir hata tespit etmedim. Gözden geçirilmeksizin basılmasını öneririm.”

Makale, basılmış hâliyle aynen şöyle: 

Raydan çıkanlar kervanımıza buyur ettiğimiz değerli bilim insanı Dennis Upper’ı bir kez daha kutluyoruz!

Yorumlar

yorum